Je hoeft jezelf niet op te blazen om radicaal te zijn

Tijdens vele sessies met verschillende therapeuten was er één vraag die altijd gesteld werd: ‘Wat zou je anders willen doen?’ Die vraag had ik al lang beantwoord. Ik had zelfs een lijstje bij me maar telkens ging er iets mis. Het kwartje viel in mijn eerste jaar van de opleiding Toegepaste Filosofie en kwam van mijn docent Sjoerd Slagter. Hij zei: ‘Als meer van hetzelfde niet werkt, dan moet er iets anders gebeuren.’

Misschien geen groot inzicht maar voor mij zou het een jaar later een belangrijk kantelpunt zijn. Zoals veel gebeurt met levenslessen, komt het inzicht pas later en langzamer op gang dan je zou willen. Ik vroeg mezelf: ‘Hoe anders kan het?’ Het eerste antwoord was dat het niet anders kon.

Jarenlang stond boven aan mijn lijst ander werk. De afgelopen jaren hebben mijn pogingen om een andere baan te vinden niets opgeleverd. Met Sjoerd in gedachte heb ik er van gemaakt: Als meer van hetzelfde niet werkt, wees dan radicaal en doe het anders. Maar echt radicaal, dus 180 graden anders.

Onlangs heb ik mijn baan opgezegd, zonder een nieuwe baan te hebben. Zelfs zonder concreet plan hoe ik mijn geld wil gaan verdienen. Toen de mogelijkheid voorbij kwam om voor een klein bedrag 8 maanden in een groot, mooi huis aan het water te wonen was de radicale cirkel rond. Mijn dure appartement in Utrecht deed ik weg.

Geen baan, geen huis en heel veel spullen waar ik niets mee kon. 70% van mijn spullen heb ik weggegooid, naar de kringloopwinkel gebracht of verkocht. Was het makkelijk? Absoluut niet. Ik zal eerlijk zijn. Ik was bang, onzeker, voelde me allerminst vrij. Ik wilde mijn huis terug, mijn eigen veilige plek en de zekerheid van iedere maand geld op de bank. Nog steeds overheerst soms het gevoel van paniek, benauwdheid en angst om echt vrij te zijn. Want in een zeker opzicht is vrijheid eng, spannend en gewaagd. Niet voor niets schreef Sartre: ‘We zijn gedoemd tot vrijheid.’ Echte vrijheid belast ons met een enorme verantwoordelijkheid, daar in een volgend blog meer over.

Radicalisme is belangrijk en heeft een functie. Als iedereen zou willen dat alles blijft zoals het is dan zaten we nog steeds in een grot. Ik had deze radicale wending nodig om uit mijn vaste patroon te komen. Ik ben gaan voelen wat er mis is in het diepste van mijn zijn. Zeg maar gerust een identiteitscrisis. Want wat blijft er van mij over als ik niks ben (qua beroep), geen eigen plek heb (een thuis) of geen idee heb waar ik heen wil en wat ik ga doen? Wat ontbreekt er aan mijn identiteit?

Ik zal deze blog afsluiten zonder antwoord. Want die heb ik (nog) niet gevonden. Wel weet ik dat ik nog flink zal moeten werken, leren en nadenken over en aan mezelf. Ik neem jullie daarin mee. Straks op reis hoop ik stukje bij beetje wat meer naar binnen te kunnen bij mezelf zodat ik in volledige vrijheid eindelijk kan zeggen:

‘Als meer van hetzelfde niet werkt, wees dan radicaal en doe het anders. Maar echt radicaal, dus 180 graden anders.’