Het is hoog tijd om je huis te verkopen! De rente is laag en huizen zijn voor ze online staan al verkocht. Al scrollend op Funda bekijk ik woonhuizen en appartementen. Alle woningen zijn opvallend opgeruimd. Voorbijgaand aan de vraag hoe ik zou willen wonen, vraag ik me af hoe ik mijn huis zo leeg kan tonen. Voor het maken van de foto’s werden meubels van de ene kant van de kamer naar de andere verplaatst. Het heeft gewerkt want mijn huis was inderdaad zo verkocht. Maar het verhuizen zelf blijft een bijzondere aangelegenheid. Hoe goed je je ook voorbereidt het is een stressvolle onderneming.

Twintig Verhuisdozen

Ik had echt de illusie dat ik weinig spullen had. Met twintig verhuisdozen moest ik een heel eind komen. Tot ik achttien dozen gevuld had met boeken en de essentiële dingen nog niet eens had ingepakt. Mijn hele bestaan past niet in karton, maar het moest toch klaar staan om verplaatst te worden naar een andere stad. Kijkend naar mijn overvolle huiskamer galmen de woorden: “Minder, minder, minder!” door mijn hoofd. Sommige spullen heb ik al 31 jaar en van andere weet ik niet eens hoe ik er aan kom. Driftig begon ik de dozen weer open te maken en één voor één bekeek ik de boeken. De gene waarvan ik zeker wist dat ik ze nooit ga lezen legde ik op een aparte stapel. Al gauw waren er negen dozen weer leeg.

Vier weken na mijn verhuizing zag ik de documentaire genaamd “Minimalism: A Documentary About the Important Things” op Netflix. Het is een pleidooi voor bewuster leven en minder bezittingen. Het bewust zijn van de commercie om je heen en de onbewuste hebzucht die genormaliseerd is. En daarnaast het bewust zijn van alles dat je bezit. In plaats van activisme te willen aanwakkeren, willen de hoofdpersonen juist inspireren en aanzetten tot zelfreflectie. Het idee van minimaliseren is niet zomaar alles weg doen omdat het moet. Het gaat vooral om jezelf een kritische vraag voor te houden: “Heeft dit item nog waarde voor mij?”

Laatste zetje

Het zien van deze documentaire was het laatste zetje dat ik nodig had. Ik ben nog een keer al mijn bezittingen langs gegaan om mezelf die vraag te stellen. Het verrassende is dat sommige items binnen seconden in de ‘moet weg’ hoek stonden en andere weken in de ‘te overdenken’ hoek moesten wachten. Maar het resultaat mag er zijn:
5 boodschappentassen met zo’n 150 magazines;
4 verhuisdozen met mijn speelkaarten verzameling;
Nog eens 30 boeken.

Ik zou dit jaarlijks moeten doen. Minder bezittingen betekent ook minder spullen waar ik iets mee moet. Sterker nog: een opgeruimd huis leidt ook tot een opgeruimde geest.